ANWB koppel

Ineens is het lente. Zonder tijdsverschil heeft KLM ons geteleporteerd. Geen herfstkleuren maar zon, fris groene blaadjes, bloeiende paarse jacarandabomen en vogeltjes.  KLM had er wel 13 uur voor nodig maar als je over Afrika vliegt, merk je pas echt dat op meeste landkaarten Afrika vervormd is ( het eeuwige raadsel hoe je van een ronde bal een platte kaart maakt, is jarenlang in t voordeel van Europa  uitgevallen waardoor Europa veel groter en belangrijker leek in vergelijking tot Afrika),  we vlogen over Algerije, Tsjaad, centraal Afrikaanse republiek en het enorme Congo. Ik kreeg er reiskriebels van al zijn t geen toegankelijke landen. 

Na twee weken dubben over de route, hoe lang safari, hoeveel kilometer, wel of niet 4wheeldrive en hoe kunnen we wel die daktent regelen en heelveel uurtjes zuid-Afrika studie was het verfrissend om in t vliegtuig een ander soort toeristen tegen te komen. Degenen die bij de anwb  een 14 daagse groepsreis kopen. 

‘ Ik ga gewoon zitten en dan zien we t wel. Ik moet al genoeg organiseren in mijn dagelijkse leven, dan wil ik op vakantie niets anders dan zitten en kijken’ zegt de 53 jarige man uit Purmerend. Geen patjepeeer maar wel zo’n schuingedagen tasje met messing accenten. 

Een vrouw uit Zeeland vertelt blij: ‘Elke dag weten we precies wat we gaan doen.  We hebben al even naar de lodges gekeken zodat we weten waar we terecht komen . Oh we hebben ook een vrije dag’ zegt ze licht teleurgesteld als ze het programma doorneemt. Ik grap dat het ook nog niet zeker is of  t nijlpaard van  de foto meewerkt. Gaan jullie ook  met de anwbreis mee? Grapjes maken dat we een anwbkoppel zijn ok maar denken dat wij op groepsreis zouden willen dat kan niet. Wij willen avontuur!

In t vliegtuig zegt een 10 jarige jongen tegen zijn moeder: ‘we gaan nu echt, hè?’ En als  de piloot daarop naadloos aansluit met ‘we gaan!’ Heeft hij de lachers op de hand en ik denk: ja, we gaan!

Door de stille maar onheilspellend voelende nacht van Johannesburg reden we naar het  estate waar Sandra en Pepijn wonen op zoek naar nummer 10. vandaag langs  de school van Jasmijn, hun dochter van bijna 13 die enthousiast ons rondleidde en vertelde over de verhouding zwart/ wit (60/40) en de kapel waar ze anglicaanse liedjes zingt maar dat niemand t erg vindt dat zij niet gelooft in God. Aan pesten doen ze niet op school en de kinderen stellen zich in de ochtend ouderwets op in rijen en horen hun docent altijd te groeten.  

Daarna  langs de winkel wat voor mij altijd een toeristisch hoogtepunt is, vol boerewors (ook vegetarisch) , roosibosthee, baked beans. Daarover later meer. Leuke activiteiten die zeker niet op het overzicht van de ANWB groepsreis stonden. Onze vakantie is begonnen.