Blije rivier
We verlaten het Krugerpark. Het afscheid bestaat nog uit een rit door kilometers en kilometers zwartgeblakerde kale savanne. Ook hier zijn grote branden geweest. De branden die natuurlijk (bliksem) ontstaan zijn worden niet geblust. Door mensen (braai?) veroorzaakte brand wel. In de rivierbeddingen popt er weer wat groen op en treffen we nog wat olifanten, giraffen en impalavarianten. En er is altijd nog wel een eenling die er voor kiest om tussen de verkoolde struiken op zoek te gaan baar blaadjes. Lekker rustig. De meest zuiderlijke baobap overleefde de brand gelukkig wel. Op weg naar de Drakensbergen is het even wennen om met onze retro papieren wegenkaart te rijden. (Internet via de simkaart werkt nog steeds niet). Maar uiteindelijk komen we toch onderaan de Abel Erasmuspas. Een spectaculaire rit omhoog, waar je helaas niet goed kan stoppen voor een foto van de enorme rood, koper, groene canyonrotswanden, de meanderende rivier als een zilveren lint door het ...