Bezige baboon

“Excuse me, excuse me” roept de man ons achterna hollend, hij is van de balie het royal park bij wie we ons 10 minuten geleden hebben ingeschreven. Of we nog tien rand (0,50€ )willen bijbetalen want de prijzen zijn vandaag aangepast en hij wist dat niet, vertelt hij heel serieus kijkend. Het zal wel kloppen dus ik geef hem  t wisselgeld dat ik net terugkreeg van de boodschappen. 

Vanochtend de boel weer in de auto geladen . Drive safely  gezegd tegen onze Zwitserse buurman die alleen rondreist in een Toyota Hilux met daktent (degene die wij eerst op het oog hadden) . Het lukte niet om dag te  zeggen tegen onze andere vriend die t gisteravond aandurfde om eten  uit de achterbak van de auto te stelen maar die ik ruw onderbrak met “chipsie, niet de saltycracks” . Hij liet los en wist gelukkig niet dat als hij maar zijn tanden had laten zien of een stap dichterbij was gekomen, ik angstig afgehaakt was. Eén hele grote baboon.  

Onderweg de prachtige ruige bergen afgewisseld met groen hoogplateau en een turquoise stuwmeer. De hoofdweg is zo fantastisch glad dat we ontspannen rondrijden en dat is niet gewoon. Vaak als er een waarschuwing staat voor potholes  (gaten in t wegdek) staat, dan is het een lappendeken van gerepareerde gaten. 

Andere wegen zijn meer gat dan weg en is het slalommen rond de gaten. “Let op” , “daar” en “pas op die’ om samen te voorkomen dat we een wiel  van de auto afrijden. Vanochtend moesten we ook inhouden vanwege een sinkhole, een deel van de rechterweghelft was verdwenen in de diepte. 

Hoe dichter we bij de dorpen komen,  hoe slechter de weg maar hoe mooier de omgeving. Huisjes tegen de berg aan, mensen lopen rond. Ik zie drie vrouwen met groene zonnehoedjes , een moeder met twee kleine kinderen onder een afdakje, een herder die de geiten probeert één kant op te krijgen. Een dorp in kwazulunatal. Niet rijk maar ook geen sloppenwijk. Ver weg van de bewoonde wereld maar niet troosteloos zoals we andere dorpen zagen.  Aangekomen op de camping (mahai campsite in de Drakensbergen), blijkt het op een prachtige plek. Het is weekend dus steeds meer tenten worden opgezet. Grote tenten, tafels en stoelen, lachende mensen, fietsende kinderen. Waar blijven jullie? ik krijg  zin in het hemelvaartsweekend. 

We wandelen naar de cascades waar er een natuurlijk zwembadje is. (Ps: voor degenenen die t zich afvroegen: ik ben weer  beter) Remko er weer in. Later zitten we pootjebadend aan de rand als uit het bos weer een baboon aan komt stormen. Ik grijp mijn losliggende schoenen, hij schiet door naar een gebloemd hoedje van een klein meisje dat hij loslaat na veel kabaal en pakt dan de roze rugzak van een vrouw die aan t zwemmen is. Verderop  haalt hij een zak chips uit de tas, als hij achterna gezeten wordt, gaat hij er met tas van door. Eén man op blote voeten er achteraan het bos in, hij is woedende op de baboon die aan de andere kant van het water weer verschijnt en rustig alle zinloze zaken uit de tas haalt(iPhone 16, smartwatch…). 

Met wat hulp van iedereen komen de spullen terug en eet de baboon lekker de zak chips leeg. 

En als wij onze wandeling vervolgen en de hoek omslaan , horen we weer kreten  en op de steen  zit de baboon met de roze tas.

En vanochtend weer zo’n geweldig uitzicht vanuit de tent.