We blijven!

 Het houdt maar niet op met al t moois dat we tegenkomen. Misschien dat anderen al een beetje genoeg krijgen van onze verhaaltjes , wees gerust het gaat echt een keer ophouden. De mooie lagoon na een nachtje achtergelaten, na een kort gesprekje mat de schoonmaakster die vond dat haar baan goed was: meestal niet te druk behalve in de schoolvakanties dan was het overvol en veel te hard werken voor haar. En op haar 58e verwachtte ze niet een andere baan te kunnen vinden. Nu had ze beetje geld en nog tijd voor de kleinkinderen. Haar donkere gezicht was helemaal glad maar aan haar missende kiezen toen ze lachte, zag ik dat ze wel even oud als ik kon zijn. Heel ander leven, andere verwachtingen. En nog altijd in dienst van witte eigenaren van de camping. 

We rijden over de beroemde garden route langs de kust. In Knysna eet Remko een paar oesters ondanks het vroege uur.  Het stadje laat verder weinig indruk achter met een soort Amerikaans toerisme. Weinig dat als authentiek kan worden gezien  veel eethuisjes en toeristenwinkels. Langs de kust lijkt dit vanuit de auto ook zo bij Wilderness en George al zien we mooie stranden en een blauwe oceaan. 

Afslaan de bergen in, eerst nog op een verharde weg en ‘🎵verdomd als het niet waar is er staat een dromedaris….🎵

Daarna de onverharde Swartbergpas. Best steil omhoog, het moet kunnen zonder 4*4. 

Remko vindt het rijden leuk spannend en ik vind het echt spannend met de afgronden naast de auto. Droge mond ineens, gedachten aan mijn zus met hoogtevrees. Geen controle als je zelf niet het stuur in handen hebt. Mooi is t wel. 

Na de top is de afdaling nog veel mooier. Prachtige rode rotsformaties, allerlei bijzondere bloemen. Deze is speciaal voor jou, Laurens. 

“Heel mooi” roep ik uit als ik uit de auto stap en een plaatselijk gids lacht om mijn enthousiaste reactie. 

 En dit is mijn kantoor” zegt ze trots. Een opmerking die we al vaker van gidsen gehoord hebben. En ik denk aan mijn eigen kantoor met uitzicht op geparkeerde auto’s en een paar bomen. Het komt weer dichterbij. Tegen het werken zie ik niet op maar wel de hele dag op een stoel zitten. En die schitterende natuur ga ik missen. 

Als we de camping Bushman Valley vlak buiten Prince Albert oprijden en het uitzicht en het zwembadje met ligstoelen zien, weten we weer dat we nog even mogen blijven.

 En de avond wordt nog gezelliger als de Nederlandse Zuid-Afrikaners Ines en Michel die in Cradock deze camping aanraadden, onverwacht arriveren. Een gezamenlijke braai met Zuid-Afrikaanse wijn en veel gepraat precies zoals leuk is.