Constitution Hill





Met een rondje mountainbike openen we de zondag. Pepijn neemt ons mee over zijn dagelijkse trainingscircuit. We wringen ons door de bochtjes en heuveltjes. Dat wij die dagelijkse training op 1750 meter hoogte ontberen is vrij snel duidelijk. 

Na douche en ontbijt gaan we Joburg in. Nog even checken of google ons niet door de verkeerde wijken stuurt en dan op weg naar Constitution Hill. 


De route door Joburg is mooi. We rijden dan ook door de dure wijken. Al is een schrijnend en gevaarlijk slechte straat  nooit ver weg, hier zijn huizen groot  de tuinen tropisch en de beveiliging zwaar. Hier woont nu de politicus, waar ooit de witte industrieel woonde. Wisseling van de macht? 


Op Constitution Hill staan de restanten van de gevangenis die symbool staat voor de wreedheid van het apartheidsregime. De meerderheid kwam er terecht vanwege overtreding (als al) van  apartheidswetten. Bv het niet dragen van een pasje of het missen van de avondklok voor zwarten. Veel politieke gevangenen ook. Zowel Ghandi als ook Nelson Mandela zaten hier vast. 


De rondleiding is verpletterend. Van de isolatiecellen tot de schaamteloos vastgelegde verschillende behandeling van wit en zwart.  Minder dekens, vollere cellen, veel slechter eten, mensonterend sanitair (open en bloot in de ‘eetzaal’). Dat de zwarte gedetineerden ook nog eens steriliserende pap te eten kregen om ze onvruchtbaar te maken, zegt alles over de ambities van het witte regime. 





Daar bovenop kwam nog eens de bende-ellende in de cellen, waarbij een paar ‘bosses’ de dienst uitmaakten, met alle machtsmisbruik die je je er liever niet bij voorstelt. Allemaal weer door de bewakers toegestaan en zelfs aangemoedigd. 

Macht, een gevaarlijk goedje.


Naast de oude gevangenis staat nu het constitutioneel hof als bolwerk van een nieuwe democratische rechtsstaat. Dat beurt ons wat op. Dat de benoemingen van de rechters nog steeds door de minister-president gedaan worden geeft nog wel te denken over de scheiding van…de macht. Er is nog een weg te gaan. 


Na de zware kost begeven we ons naar de zondagsmarkt in het moderne, welvarende Rosebank. Gelukkig zien we hier niet alleen maar wit publiek. De zondagsmarkt op de bovenverdieping van de parkeergarage is een leuke mengelmoes van toeristenprullaria en vintage spullen. 


Indrukwekkende dag, maar ook mooi om meerdere kanten van Joburg te zien. 

Reacties

  1. Astrid Witteveen26 november 2024 om 08:23

    Mocht je nog in de buurt zijn dan is het Voortrekker Museum in Pretoria de moeite waard. Schijnt weer een ander licht op de historie en de rol van de witte man in dit mooie maar complexe land: in de categorie 'leed' ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sandra1 december 2024 om 00:14

    Leuk stukje! En jammer dat veel mensen Jozi gelijk verlaten en niet even bij Constitution Hill langs kunnen ..

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Pamperen

Afbeelding
  “Op hoeveel kilo zitten we?” Omdat ie zo leuk is en zo Afrika, wil ik de tent graag meenemen naar huis. Het  superaardige aanbod van overlanders om de tent met  hun jeep naar Nederland te verschepen, brengt extra rijden en gedoe mee. .  Moet toch kunnen in dat vliegtuigruim. . Blijkt  de  13 kilo  tent toch ruim 16 kilo te wegen. Wat kan er weg. Na wat stapels heen en weer, is het eindoordeel 39,4 kilo en de handbagage is al gevuld. Krap dus.  Eerst maar even langs chapman’s peak, houtbaai en de stranden van Camps bay naar Kaapstad rijden. Alweer zo mooi.  Na het afleveren van de huurauto, onze trouwe Hyundai Tucson (duurde wel 3 minuten), betalen van de boete op snelheidsovertreding bij de bank (duurde iets langer met grappen over als je niet betaalt je in de boeien wordt geslagen) door. Sage uit  Zimbabwe naar Kloofhotel gereden waarbij hij vertelde dat de barst in de voorruit van zijn verder luxe auto was gekomen door een steen gego...
Meer lezen

ANWB koppel

Afbeelding
Ineens is het lente. Zonder tijdsverschil heeft KLM ons geteleporteerd. Geen herfstkleuren maar zon, fris groene blaadjes, bloeiende paarse jacarandabomen en vogeltjes.  KLM had er wel 13 uur voor nodig maar als je over Afrika vliegt, merk je pas echt dat op meeste landkaarten Afrika vervormd is ( het eeuwige raadsel hoe je van een ronde bal een platte kaart maakt, is jarenlang in t voordeel van Europa  uitgevallen waardoor Europa veel groter en belangrijker leek in vergelijking tot Afrika),  we vlogen over Algerije, Tsjaad, centraal Afrikaanse republiek en het enorme Congo. Ik kreeg er reiskriebels van al zijn t geen toegankelijke landen.  Na twee weken dubben over de route, hoe lang safari, hoeveel kilometer, wel of niet 4wheeldrive en hoe kunnen we wel die daktent regelen en heelveel uurtjes zuid-Afrika studie was het verfrissend om in t vliegtuig een ander soort toeristen tegen te komen. Degenen die bij de anwb  een  14 daagse groepsreis  kopen....
Meer lezen

In die veldjie

Afbeelding
Een grote familie staat met zijn allen tegelijk in te checken     bij de receptie van de camping ‘De hollandsche molen’ .  Iedereen praat door elkaar. Na vier weken hopen dat we niet de enigen zijn die kamperen, staan we nu in de rij. Is er nog plek, hoor ik mezelf voorzichtig vragen. 1,2 of 60 is het antwoord. Op advies zetten we de tent bij nr 2 op: ‘Kotze se lêplek’ heet t weinig bemoedigend. Een invasie aan  bakkies, 4 wheel drives met aanhangers  wordt begeleid door een mannetje op een scooter   Hij stopt en bijt ons toe “are you the tourists? Did they tell you to go here? “ Zonder het antwoord af te wachten, knettert hij weer weg door ons veld heen. . Iedereen pakt uit en zuid-Afrikanen weten uit te pakken voor zo’n weekend: uit de aanhangwagens komen tenten en stoelen direct uit de dozen , zakken hout, hele grote koelboxen, opblaasbanden etc. Interessant hier is dat mensen in alle kleuren aanwezig zijn wel, al sorteert iedereen op kleur. De Afrikaner...
Meer lezen