Op de korrel
Een oude graansilo aan het waterfront herbergt de grootste verzameling eigentijdse Afrikaanse kunst. Afgekort als MOCAA loopt het keurig in de pas met de Moma’s van deze wereld. Met een graankorrel als startpunt van de bouwtekening is de met veel beton verbouwde silo zelf het pronkstuk. En een schitterend decor voor alle persoonlijke fotoshoots die de digitale nomaden van Cape Town graag maken.
De kunst zelf is qua onderwerpen duidelijk herkenbaar als Afrikaans. Maar voldoet ook gewoon aan de bekende westerse codes van contemporary art: veel bespiegelende, zware en lange toelichtingen om het concept te begrijpen. En afentoe iets moois.
Onze aandacht wordt minstens zoveel getrokken door de super modieuze jongeren. Allemaal in topvorm voor de volgende foto.
Ondertussen vullen we onze studie naar immigratiestad Cape Town aan met nog wat Uber gesprekjes. De opkomende economische macht van China in Afrika komt ook geregeld aan bod. Elk groot project in Afrika (vooral aanleg van (spoor)wegen) wordt door China gedaan, inruil mogen ze oude mijnen heropenen en uitnutten. Maar een Chinees ben ik nog niet tegengekomen.
We genieten nog wat van de in vele opzichten kleurrijke stad. Wel op ons hoede om niet de ‘verkeerde’ straat te kiezen. Om de volgende dag te horen dat we precies de verkeerde kozen.
S’avonds eten we klassiek sjiek, Victoriaanse stijl. Wit publiek of eigenlijk grijs. Goed eten als opstapje naar geweldige wijn.











Reacties
Een reactie posten