Otterpadje

Vandaag verlaten we met lichte tegenzin onze stek aan de Storm River Mouth, maar om de pijn wat te verzachten staat er eerst nog een ochtendwandelingetje op het programma. Het laatste deel van een blijkbaar beroemde hike, het Otterpad. In z'n geheel duurt ie 5 dagen. Problematischer, je moet m ruim een jaar van te voren boeken. 

In ieder geval, een ochtendje zal de moeite waard zijn. Zo vertelde een Nederlands stel ons ook.: ‘wij zijn echte wandelaars, doen ook huttentochten enzo, maar deze komt wel in onze top vijf’. Niet gek voor een wandeling van een paar uur.

En ja, het is schitterend! Met de ochtend zon in de rug vragen de kleuren van de azuurblauwe oceaan, het frisse lentegroen en de grijs, zwart, roestrode rotsen continu om weer een foto.. 

Het klauteren over de rotsen doet ons allebei denken, ‘dit zouden de meiden ook mooi vinden’. 

Met het verstrijken van de weken groeit het sentiment

Na een vlotte tijd geklokt te hebben, is het weer tijd voor wat rij-kilometers. Harriët heeft nog een mooie camping gevonden aan zee. Ook op de Garden Route. Hetgeen overigens een verwarrend concept is. Het is niet echt een route, maar een streek. Konen we gaandeweg achter. 

De camping plek is inderdaad weer geweldig. In het hoogseizoen betaal je hier de hoofdprijs (makkelijk meer dan 100€  per nacht, minimaal 14 nachten), nu is het nog rustig en zitten we voor 300 Rand (15€) op een riante plek direct aan de lagoon.

‘Kan je hier zwemmen’ 

Yes, sir, you can sir’

‘No sharks?’ 

‘Haha, no sir, no sharks…

…that was already two years ago’