Over de Indische oceaan

Een golf, en nog één en dan een hoge. We peddelen in onze kayak achter Julio aan door de branding van de Indische oceaan. Kayakken op de oceaan! Geweldig. Hij noemt ons papa en mama en spreekt vernederlandst Afrikaans met ons en wij praten ons soort Afrikaans terug. Alles is ‘baie goed’.  Gelukkig zijn de golven iets lager dan gisteren maar we varen. Als we moeten wachten op de Indiase familie waarvan moeders geen idee heeft wat ze met die peddel moet, dobberen we wat op de golven. Julio vertelt dan hij tweemaal een walvis op vijf meter van zijn boot heeft gehad. En dan is het heel hard weg peddelen. De walvis vindt de riviermonding een goede plek om te bevallen. Door de golven worden we nu richting de Stormsriviermond geduwd.  Echt gaaf is dit. Onder de beroemde Tsitsikamma hangbrug door de kloof in. 

De begroeiing is tropisch groen met aronskelken. Eén aalscholver voedt zijn kleintjes.  

We varen de vleermuisgrot in waar het donker en duister is.   Sinds een vleermuis in Maleisië tegen Bodil aan vloog, altijd beetje huiverig al hebben wij die dure rabiesprik gehad. 

Als de rivier smaller wordt met stenen, stappen we uit de katalyse en duiken  op de lilo (een liglaag dus). Dobberend op de rivier door de kloof. Niet heel ver, wel grappig. De witte laag op de rivier blijkt geen verontreiniging, zegt Franco maar natuurlijke zeep die door de regen van de hellingen is gespoeld. 

Al bij het boeken bleven de stoere jonge gidsen vragen of mama en papa  ook van de hoge rots zouden springen. Misschien bleef ons voorzichtige antwoord.  Met een ‘Als jij t voordoet, doe ik ‘t’  laat ik me toch gemakkelijk overhalen. Het klimmen met natte waterschoenen over de rotsen, is al eng.Vier meter is hoog en je komt lekker diep. 

En Remko blijft dan niet achter. De zes meter laat ik lekker aan de jonge  meiden over. Ik ben zo al tevreden. En ik mag nog een keer de oceaan over tegen de golven in. Geweldig tripje.